Elastik

Richard Rutter napisał wyczerpujący artykuł na temat ustalania rozmiaru tekstu przy użyciu CSS. Opublikowany przez A List Apart wzbudza sporo emocji, które można poczuć czytając komentarze do artykułu. Oryginał jest oczywiście po angielsku i nie porwę się na pełne tłumaczenie na polski. Streścić można to mniej więcej tak:

1. Projektanci stron internetowych chcą aby ich strony wyświetlane były podobnie przez wszystkie przeglądarki na możliwie wielu platformach,
2. Użytkownicy mają różne preferencje dotyczące wielkości czcionki na stronach internetowych – wynika to z wielu różnych czynników (słaby wzrok, upodobania, rozdzielczość ekranu),
3. Mamy sposób na to by tekst wyglądał możliwie podobnie we wszystkich głównych przeglądarkach (Firefox, Internet Explorer, Safari, Opera) jednocześnie umożliwiając użytkowanie zmienianie wielkości tekstu na stronie

Metoda jest opisana szczegółowo i nawet bez doskonałej znajomości języka angielskiego można zrozumieć o co chodzi.Autor podaje również metodę na wprowadzenie siatki podstawowej, dzięki czemu tekst w różnych kolumnach ma te same interlinie i osiągnąć można równy rytm na całej stronie. Jednym się to podoba, inni uważają cały pomysł za bzdurę… Myślę, że warto tę metodę przyswoić, bez względu na to, czy lubimy siatkę, czy nie. Nawet jeśli nie zamierzamy jej stosować to i tak mamy w tym artykule przepis na to co zrobić, by tekst wyglądał jak najbardziej podobnie w różnych przeglądarkach i samo to jest już dość ważne.W skrócie – dla body dajemy font-size: 100% a potem posługujemy się jednostkami em co pozwala na skalowanie tekstu we wszystkich przeglądarkach (bo IE nie pozwala skalować tekstu z wartością px). Jeśli zaś koniecznie musimy użyć na stronie czcionki typu monospace to trzeba wszystkim przeglądarkom zadać tekst w px, a potem, używając conditional comments dać polecenie dla IE, żeby używał emów – wszystko dlatego, że czcionki monospace inaczej skalują się w Safari 2.0 jeśli ich wielkość jest podana w em. For the Horde!

Jeff Bezos obwieścił światu rewolucję w czytaniu, ba, rewolucję w książkach! Przedstawił przenośne urządzenie do czytania książek, artykułów, gazet itp. Fajnie, że długo może pracować na bateriach, jest dość lekki i można do niego wcisnąć wiele e-książek. Chciałoby się mieć takie coś…Kłopot w tym, że Kindle używa do tego swojego własnego formatu i w warunkach użytkowania stawia drakońskie warunki. Zawartości Kindla nie wolno kopiować, sprzedawać, oddawać, pożyczać… A sam Kindle zbiera dane o tym co właściciel robi z nim i zawartością, którą wcześniej zakupił, a potem przesyła je do mamusi Amazon. Wszystko to brzmi jak 1984 Orwella. Nawet iPod i iTunes pozwalają na więcej Miało być rewolucyjnie i jest – od teraz nie wolno będzie robić z e-książkami tego, co wolno było z tymi drukowanymi. Moja magiczna kula mówi “nikt tego nie będzie używał, a do tego jest to chyba najbrzydsze urządzenie zaraz po starej maszynce do mięsa”. Dziś zgadzam się z moją kulą.Tu można zobaczyć zdjęć Kindla. Brzydal

Zaczynam Dziś, a właściwie prawie dziś, bo w nocy, przypomniała mi się Brzytwa Ockhama. Zacząłem się nad tym zastanawiać i doszedłem do tego, że ta reguła jest mi osobiście bliska w projektowaniu graficznym i projektowaniu stron internetowych. Oczywiście w nocy myśli błądzą nie-wiadomo-jak i dzięki temu postanowiłem tworzyć bloga. O dizajnie właśnie. O tym co ja sądzę na temat otaczającego mnie świata “zaprojektowanego”. Zobaczymy gdzie mnie to doprowadzi…Oby nie skończyło się nearlingiem.